Koślawość kolan (łac. genu valgum), potocznie nazywana „kolanami w X”, to wada kończyn dolnych, w której kolana stykają się ze sobą, a kostki pozostają oddalone. Choć u dzieci w wieku przedszkolnym jest to fizjologiczne zjawisko rozwojowe, u starszych dzieci i dorosłych może stanowić poważny problem zdrowotny.
Czym jest koślawość kolan?
Koślawość kolan polega na nieprawidłowym ustawieniu osi kończyn dolnych. Nogi przyjmują charakterystyczny kształt litery „X” – kolana dotykają się, podczas gdy między kostkami pojawia się wyraźna przerwa.
Przyczyny koślawości kolan
Najczęstsze przyczyny koślawości kolan to:
- fizjologiczny etap rozwoju (u dzieci do 6.–7. roku życia),
- wady wrodzone układu kostno-stawowego,
- krzywica i niedobory witaminy D,
- nadwaga i otyłość, które obciążają stawy,
- urazy i choroby stawów (np. dysplazje, reumatoidalne zapalenie stawów),
- nieprawidłowe nawyki postawy i brak aktywności fizycznej.
Objawy koślawości kolan
Do najczęściej występujących objawów należą:
- widoczne ustawienie nóg w kształcie litery „X”,
- ból kolan, bioder lub kręgosłupa,
- szybkie męczenie się podczas chodzenia lub biegania,
- nierównomierne zużycie obuwia,
- częste kontuzje i przeciążenia stawów.
Jak diagnozuje się koślawość kolan?
Podstawą jest badanie ortopedyczne, które obejmuje pomiar osi kończyn oraz ocenę odległości między kostkami przy złączonych kolanach. Dodatkowo lekarz może zlecić:
- RTG kończyn dolnych,
- badanie chodu,
- konsultację fizjoterapeutyczną.
Leczenie koślawości kolan
Metody leczenia zależą od wieku pacjenta i stopnia deformacji:
- U dzieci – najczęściej stosuje się obserwację i ćwiczenia korekcyjne.
- Fizjoterapia – wzmacnianie mięśni pośladków, ud i łydek, ćwiczenia równoważne, terapia manualna.
- Zaopatrzenie ortopedyczne – specjalne wkładki i ortezy wspierające prawidłowe ustawienie nóg.
- Redukcja masy ciała – w przypadku nadwagi.
- Zabieg operacyjny – w ciężkich i utrwalonych przypadkach (osteotomia korekcyjna, hemiepifizjodeza).
Ćwiczenia na koślawość kolan
Fizjoterapeuci często zalecają:
- przysiady z gumą oporową (aktywizują mięśnie pośladkowe),
- chodzenie na zewnętrznych krawędziach stóp,
- unoszenie nóg w bok w leżeniu,
- mostek biodrowy z przytrzymaniem.
Regularne ćwiczenia pomagają poprawić stabilizację kolan i zmniejszyć ból.
Koślawość kolan – czy można zapobiegać?
Aby zmniejszyć ryzyko rozwoju koślawości kolan, warto:
- dbać o prawidłową postawę ciała,
- wzmacniać mięśnie nóg i pośladków,
- utrzymywać prawidłową masę ciała,
- kontrolować rozwój dziecka u ortopedy.
Podsumowanie
Koślawość kolan to nie tylko problem estetyczny, ale przede wszystkim zdrowotny – nieleczona może prowadzić do przedwczesnych zmian zwyrodnieniowych stawów. Wczesna diagnostyka, odpowiednie ćwiczenia i profilaktyka pozwalają skutecznie ograniczyć postęp deformacji.